Ný síða!
Hef ákveðið að færa mig um set í netheiminum og er komin hingað...
www.miljevic.blogspot.com
Nýtt blogg komið inn og allt í flippi!!!
Engin athugasemd
Hvað segja páskaungarnir mínir í dag??
Eva er hress.
Ég skellti mér á rosa djamm síðustu helgi, ásamt fríðu föruneyti.
Við fórum á hinn árlega Vorfagnað Bootcamp, og það klikkar ekki frekar en fyrri daginn. Þvílík og önnur eins gleði finnst hvergi.
Þarna máttum við borða án þess að vera í armbeygjustöðu, við máttum fá okkur vatnspásu án þess að spyrja og gúffa í okkur mat og sósu og köku og öllu án þess að vera litin hornauga af þjálfurum.
ÉG segi svona djók í ykkur, þau eru ekki svo slæm þessar elskur.

Þetta kvöld er svo skemmtilegt því þetta er eiginlega í eina skiptið á árinu sem maður sér ALLA rooosa fína, ekki bláa í framan með hárið útí loftið af svita.
Gaman að sjá alla bara fína og fallega, og ekki í íþróttagallanum.
Mér finnst ég agalega heppin að tilheyra BC hópnum/fjöllunni.
Tók þátt (aðsjálfsögðu) í Flash Mob atriði dauðans.
Vorum 30 manna hópur sem gerðum allt vitlaust á dansgólfinu á meðan á borðhaldi stóð. Tveir byrjuðu að dansa á gólfinu og svo týndumst við eitt af öðru á gólfið og vorum í rosa sveiflu, samtaka að taka sporin með 
Pitbull og Chris Brown- International Love.
-Það var geðveikt.
Ég kom sjálfri mér gífurlega á óvart með þaulæfðum danssporum og höfuðhnykkjum og öðru sem tilheyrir alvöru dansi.
Enda var danskennarinn okkar ekkert slor, og tókum við dansæfingar í vikunni sem var á undan Vorfagnaðinum.
Og heppnaðist fullkomlega-awesome sko, awesome- og það besta var að fyrir utan okkur sem dönsuðum VISSI ENGINN NEITT.Þannig að þegar þau byrjuðu tvö að dansa, hafa allir hugsað...hmmm, spes.

Við Siggi fórum með Debbý sys, Hallgrím og Gígju og það var biiiilað gaman.

Ingó Veðurguð var að spila ásamt genginu sínu og ó boy hvað ég var eins og belja sem var er hleypt út á vorin.

Söng/öskraði með hverjum slagaranum á fætur öðrum með Ingó, og Ingó hefur örugglega hugsað,
,,hvurslags rosaleg gleði er í þessari- er ég svona frábær eða?"?-Já , Ingó, u are!!
En það breytir því ekki að ég og Siggi tókum hvert sporið á fætur öðru og tjúttuðum frá okkur gjörsamlega allt vit- 
Ég eeeeelska að dansa með Sigga, hann er alveg jafn flippaður og ég..love it-

Ég bara man ekki hvenær ég dansaði svona mikið síðast. Og í fjandans hælum lengst upp í geim.Var orðin 1,90 cm á hæð á þessum stultum og fann EKKI FYRIR ÞVÍ....fyrr en daginn eftir.
Sjitttzza.

Svo bara stauluðumst við hjónin upp á efri hæðina, þar sem við hreiðruðum um okkur í Tinnu og Hjalta rúmi, og þau voru sofandi ,með börnin á neðri hæðinni okkar.Gerist ekki betra.
Rosa gott að fá að sofa og vakna bara við sjálfan sig, en ekki lítil augu sem stara á mann og litla rödd sem hvíslar
,,mamma, vakknaaaa, nóttin búin"-og klukkan er kannski bara 05:55....eins og í morgun.
Erum svo búnað eiga dásemdar páskafrí þótt að veðrið sé búið að vera ansi blautt.
Búnað fara í hesthús, sund, útað leika, hjóla í fyrsta sinn á þríhjóli(börnin sko) án þess að mamma og pabbi ýti .
Þannig að lífið er bara nokkuð gott finnst mér.
Hef allavega ekki yfir miklu að kvarta, nema kannski að börnin mín mættu sofa örlítið lengur...
en hey fukk it, ég er orðin vön.
Hafið það gott um páskana homies!
Frábært að geta gúffað í sig páskaeggi á morgun og farið á sykurflipp.....
Páskakveðja
Súkkulaðibollan (á morgun sko, súkkulaðibolla á morgun, ekki núna)
Lets go to Holly my friend!!!
Það er allt að verða vitlaust í borg vina minna, Hollywood.
Og tengist það henni Bobbi Kristinu, dóttur Whitney heitinnar Houston.
Hún er víst farin að deita uppeldisbróður sinn og sá ég myndband á sjónvarpsstöðinni E! þar sem þau kyssast rosa óbrotherly kossi fyrir utan pizzastað.
Það varð allt köreisí.
Whitney ættleiddi drenginn víst ekki opinberlega en tók hann að sér þegar hann var bara 12 ára og hann hefur alist upp með Bobbi Kei eins og bróðir hennar.
Flokkast það ekki bara undir að vera alvöru bróðir, þó að blóðbönd tengi þau ekki??
Fyrir mitt leyti, myndi ég túlka það þannig, þó að það sé nottlega ekki hægt að segja beint sifjaspell!
Horfði á E! News í gær sem er miklu skemmtilegri fréttatími heldur en fréttatíminn á Stöð 2
....Losnar alveg við gjaldeyrisfréttir og some boring shit þar get ég sagt ykkur.
Þar ræddu Giuliana og einhver pía þessi mál og sagði gellan sem ég man ekki hvað heitir, að Bobbi var rosa sorgmædd og hvernig sem samband hennar við þennan pilt væri háttað, þá væri bara gott að hún fengi stuðning allstaðar að.
Okei, hugsaði ég, alveg rétt vinkona, but KOMMÓÓÓN MY FRIEND.
Það eru takmörk einhversstsaðar.
Giuliana var sammála mér, við erum í stöðugu sambandi nottlega, og henni fannst þetta eitthvað rangt.
Svo önnur pæling hjá mér.
Ef ég myndi taka að mér barn, þá væri það mitt barn alveg eins og barn sem ég myndi fæða og það yrði ekki skilið útundan eftir minn dag.
Er nottlega svo gífurlega auðug kona sjáiði til.
Sumir segja að hann sé að dingla með Bobbi til að komast yfir peninga.
Who knows!!
Ekki þekki ég kauða neitt, hef aldrei séð hann fyrr en nú og trúið mér, ég fylgist ágætlega vel með hvað gerist þarna hinum megin við Atlantshafið. 
Ég sakna Whitney...
sko gömlu Whitney sem var með báðar fætur á jörðinni.Skil ekki að Bobbi ætli sömu leið, aldeiliis búnað vera margar fréttir af henni að taka drugs og rugla.Er ekki nóg að alast upp hjá móður OG föður sem gera þetta, en að fara svo sömu leið er glatað.
Smá útúrdúr..
Þegar Whitney dó, voru nottlega allir hittararnir hennar spilaðir sem vöktu upp minningar um mig og Sigga þegar við vorum að byrja að deita.
Þá var ég ALLTAF að hlusta á Whitney og hún á mörg ,,sleik"lögin...
Múahahahaha
Þegar Siggi dinglaði bjöllunni, kveikti ég á Whitney, sveiflaði hárinu, skellti á mig gloss og var reddí.
Stökk svo niður stigann áður en mamma næði að opna og sveiflaði upp hurðinni með Whitney óminn á bakvið mig.
ER viss að ég er í minningu Sigga, þokkafull gyðja í slow motion við rómó lög..eða ekki samt
Siggi greyið lét sig hafa það að hlusta því hann var nottlega spólvitlaus í þessa hávöxnu, stórglæsilegu stelpu sem var með Whitney stanslaust á fóninum...
Hann var meira svona Metallica og Rammstein gaur
Enda hugsaði ég eftir einn sleikinn upp í herbergi heima:
,,Ok, Eva Ruza, hann Siggi is a keeper"
Hann hefur hugsað...:
,,Ok, siggi, hrikalegur tónlistarsmekkur hjá þessari..en hún er svo falleg og góð og yndisleg og kyssir svo vel...hún er keeper"
Enda stendur drengurinn hér enn 12 árum síðar þétt við hlið mér.
En yfir til holly aftur.
Jennie stórvinkona mín Garth úr bestu þáttum sem hafa verið framleiddir, Beverly Hills 90210...JÁ ÉG SEGI ÞAÐ SATT,
er skilin við Twilight eiginmann sinn.
Þetta var ég búin að óttast, eftir að stjarna hans reis hratt og hátt við vinsældir Twilight myndanna.
Ég man nebblega að ég hugsaði:,, þau eru solid saman" 
Lítið í sviðsljósinu og bara mikið fjölskyldufólk.
Búnað vera gift í 12 ár og eiga tvær stelpur saman.
En það er víst ekkert solid í Hollywood, það er nú bara þannig
Þetta eru nottlega engar nýjar fréttir sem ég er að segja ykkur hérna sko, allt búið að koma í fréttunum, en mér finnst agalega gaman að pæla í svona og skrifa um það í mínum fréttabúningi.
Ég bíð ennþá eftir að E! Hafi samband við mig og bjóði mér vinnu.
Veit að ég mundi standa mig með prýði og fá jafnvel
Blaðamannaverðlaun Ársins í USA.
Og þið þarna sem droppið hingað inn....
Ég sé heimsóknarfjöldann og svo sé ég kommentafjöldann.
Ég hóta að hætta ef þið gefið mér bara skitin komment sem ég get talið á annari hendi.
Vitið þið ekki hversu langan tíma það tekur að blogga eða??
Nei ég spyr bara, því þið eruð ekki giving me any props hérna fyrir dugnaðinn sem ég legg í þetta.
En jæja, lífið er of short til að væla út nokkur komment frá annars dyggum aðdáendum.
Bless elsku krúttin mín, förum bara öll í sleik í kvöld með Whitney á fóninum.
Það er bara kósí og engum leiðist það, alltaf gaman að kela smá.
Veist aldrei hvenær þú kelar í síðasta sinn við þann sem þú elskar. Ég veit, rosa dramatískt, en þetta er mitt mottó.

Ég segi ALLTAf , og þá meina ég alltaf, ,,Ég elska þig" við sigga áður en ég kveð hann.
Ég get í mesta lagið verið í fýlu við systur mínar í 2 klukkustundir, þá er brjálæðin farin að éta mig upp og mér líður illa.
Rífst helst ekki við mömmu og pabba, eiginlega bara aldrei held ég, og er góð vinkona.
Gott mottó að lifa eftir.
Vera góð og falleg og kela óþarflega mikið við þann sem við elskum...
Ok, Hollybloggið mitt komið í væmið og falleg lokaorð.

Bless homies,
þið eruð fín, rosa fín
..og ég elska ykkur öll
Ég var að koma úr Húsmæðraorlofi fyrir viku.
Húsmæðraorlofi með helmingnum af mínum bestu vinkonum..hinn helmingurinn var heima lasinn, óléttur eða erlendis.
Og ég er að segja ykkur það að það jafnast ekkert á við Húsmæðraorlof með fínum píum.
Lögðum af stað upp úr hádegi á föstudegi að kálast úr spenning að vera að yfirgefa heimilin okkar, börn og eiginmenn...

Jájá, það má alveg kálast einu sinni á ári yfir því að fá smá break.
Það eina fyndna við að ég væri LOKSINS á leiðinni out of town,
er að um leið og við renndum útúr bænum fór hann Siggi minn veikur heim úr vinnunni, pensillín og allur pakkinn.
Hann var samt svalur á því í símanum og lét mig ekki fá samviskubitið sem á það til að hrjá held ég allar mæður.
Þannnig að við tættum úr bænum og ég hugsaði með mér..
,,hann Siggi minn lifir þetta nú einu sinni af", og hætti svo að spá í það.
Það má svo sannarlega segja að bíllinn hafi verið loaded af dóti maður. 

Ef það kom pomsa á veginum þá bara skrapaðist bíllinn eftir götunni..æji ok, kannski ekki alveg...
ER AÐ DJÓKA BÖDDI :)
en hann var eins fullur og hægt er að fylla bíla. Við vorum allar komnar með náladofa í fæturnar loksins þegar við renndum að bústaðnum.
Og sweet lord hvað við vorum spenntar yfir því að vera komnar þarna upp í sveit, fjarri öllu hversdagslífinu og reddí to partei!!!
Þá má eiginlega segja að við höfum yngst um ca. 10 ár á einu bretti og alltí einu urðum við barnalegar gelgjur sem vorum í fleeppinu..
Hentum af okkur stöffinu og stelpurnar poppuðu eina hvítvín upp. Ég drakk bara mitt sódavatn eins og góðri bindindismanneskju sæmir, og vil endurtaka mig one more time, að ég er ekki fyrrum alkóhólisti. Hef bara aldrei bragðað vín og stefni ekki á það í nánustu framtíð.
Svo tókum við í spil.
Spiluðum Fíaskó og ó boy. Tinna og Regína voru rosalega góðar. nenni bara ekki að segja þeim það, því þá verða þær óþolandi píur.
Mikið gaman mikið fjör.
Svo var bara kósí dinner, kósí spjall og allt í einu var allt komið í steik.
Ég að lyfta Auði Ösp upp í loftbita og hjálpa henni að gera upphýfingar, við á brjóstunum að flippa, allt í einu var komin tónlist í græjurnar og við gjörsamlega að slamma af okkur hausinn.
Ég leit á klukkuna og hún sýndi mér - 20:55.
BAHAHAHAHAHA, þá brjálaðist ég úr hlátri.
Greinilegt að mæðurnar sem voru samankomnar þarna voru að nýta breikið sitt í botn.
Allt að ske og klukkan ekki orðin 21.
Við vorum svo bara slakar efttir klukkan 21 og fórum í háttinn rétt fyrir miðnætti.
Ég er pínu þekkt fyrir það í vinahópnum að vera árrisul með eindæmum.
Vaknaði þarna svona líka eldhress klukkan 8:30, my roomate til mikillar gleði eða þannig. Regína var ekki alveg sátt, en varð það svo eftir að ég var búnað skutla nokkrum djókum útí loftið.
Eina sem ég bað hana um, var að hafa ekki hátt, því þá kæmi Sjöfn alveg bandbrjáluð inn til okkar.
Hver man ekki eftir NYC ferðunum okkar, þar sem ég vakti hana alltaf og húnvar ekki sátt við Ruzu sína.
Alltíeinu kemur svo ljóshærður brjálæðingur í hurðina með hárið allt útí loftið, og bara helvíti sæt svona snemma morguns.
Sjöfn var mætt!
Múhahahaha!
Hún var samt ekkert svo brjáluð, hún eijlega kann það ekki.
Við fórum í göngu, stóðum á höndum, og gerðum allskonar æfingar í dásamlegu veðri.



Ég eeeeeelska þessar stelpur maður.
Fórum svo heim í pottinn og gerðum ,,the human pyramide" útá grasi og allt í rögli.
Seinni part dags, var hvíldartíminn.

Bahaha útgrenjuð að horfa á Notebook
Sumar fóru að sofa, og aðrar horfðu á Notebook...eða reyndu það.
Ég varð alveg brjáluð í skapinu við stelpurnar, því þær voru alltaf að trufla mig yfir myndinni.
Það var nebblega mikil pressa á mig að hringja inn í SIgga Hlö.
Ég var sú eina sem var líkleg til að nenna að standa í því og þær voru óþolandi, þegar ég var að reyna að einbeita mér yfir fallegu ástarsögunni.
Var orðin sjóðandi brjáluð og andsetin í framan.
Alltí einu réttir Regína mér símann, þar sem ég sat andsetin, og er byrjuð að hringja inn.
Ég sveifla mér framúr sófanum, hendi af mér sænginni og tek símann.
Hlöddarinn svarar og ég er allt í einu bara orðin svona líka hress í símann og sagði honum að við værum allar bara á júllunum og værum allar með silikon og allt í fleppinu!
Stelpurnar að brjálast fyrir aftan mig og allt að ske.
So nottlega hlógum við eins og geðsjúklingar í ca.30 sekúndur eftir að ég skellti á, og svo datt allt í dúnalogn. Spennufall og þreyta og allt í einu vorum við farnar að slefa yfir Ryan Gosling og ég hætt í fýlu og sumar sofnaðar.
ÞEtta var steiktasta móment ferðarinnar.
Svo var bara djammað all night long, ég náði að halda mér vakandi til 02:09 um nóttina sem verður að teljast met á minn mælikvarða.
Vaknaði reyndar klukkan 04:00 þegar stelpurnar komu í háttinn.
Búnað fá smá powernap og tók þátt í gleðinni til 05:00.
En morguninn eftir vakna ég við sjálfa mig í hláturskasti.
Var að dreyma agalega skemmtilegan draum um hana Sjöfn mín, þar sem hún ætlaði að renna sér niður SKólgerðið á pappakassa.
ÞEtta var víst voða fyndið í draumnum og vaknaði ég við flissið í sjálfri mér.
Þá heyri ég allt í einu í minni heittelskuðu Regínu sem lá.
eins og ungabarn við hlið mér, eins og lítill pandabjörn :
,, Ég hata þig"
Hahahahahahahaha ÞEINKS ALOT!!!
Þá hélt hún að ég væri viljandi að vekja hana me gelgjustælum og hlátri.
ÞAÐ MUNDI ÉG AAAALDREI GERA!!
ÞEssi ferð var hreinasta dásemd í bala og ég bara geri mér fulla grein fyrir því hversu heppin ég er að eiga svona dásamlegar vinkonur.
Svo ein góð saga í lokin.
Við Systa fórum í World Class á 15 hæð í Turninum í gær.
Rosa góðar, tókum massa æfingu, lyftum á alla boddí parta og enduðum á rosa´fótaæfingum.
Vorum búnar að ákveða að hlaupa upp stigann í lok æfingar.
Krakkar...ALDREI LÁTA YKKUR DETTA ÞAÐ Í HUG að gera það í lok æfingar.
Bad idea.
Það er semsagt hægt að fara niður þessar 15 hæðir og og hlaupa upp 374 tröppur.
Við töltum niður stigann, fórum á hæð sem er bara ,,0", fyrir neðan kjallarann.
Systa þurfti endilega að hafa það á orði að þetta væri týpískt svona hryllingsmyndaratriði.
Tvær stelpur í stigagangi að fara að hlaupa upp þá 17 hæðir ef við tökum kjallarann og ,,0"ið með.
Asnalegt að segja svona við mig.
Við stilltum klukkuna og ætluðum svoleiðis að taka á rás tröppurnar.
Byrjuðum og ég sver það við héldum að við myndum drepast þegar við komum upp á hæð NÚMER FREAKING 1!!!
Vorum nottlega búnar að sýra lærin á æfingunni þarna uppi áður en við tókum stigann.
Rosa ekki sniðug hugmynd.
Á hæð númer 4 vorum við komnar með blóðbragð, ég var í hláturskasti yfir því hvað við vorum glataðar og allt í gangi.
Þegar við loksins komumst upp á 15 hæð, náðum við ekki andanum og vorum gjöööörsamlega búnar á því.
Ég var að bilast úr hlátri og þetta voru stórkostlegar 4:01 mínútur sem þetta tók okkur.
Sniðugt að byrja bara í stiganum, ekki enda þar.
Ég hefði ekki getað bjargað lífi mínu á sprettinum upp þó það hefði verið morðóður brjálæðingur á eftir mér- eins og SIgríður þurfti líka að nefna.
Gaman af lífinu krakkar.
Komið gott í bili.
ÞEtta er það langt blogg að ég á skilið a.m.k. 10 komment.
Ein ást á ykkur babycakes



Mamma í dressinu góða árið 1988.
Missionið mitt var allavega completed, pabbi fór að skæla og varð rosa glaður, og þá heppnaðist þetta fullkomlega
Jæja krúttin mín.
Þetta ár er stórt í Miljevic fjöslkyldunni get ég sagt ykkur. Og er það þjóðhöfðingjanum Stanko Miljevic að þakka.
Ég hef nú örugglega sagt ykkur frá þessum litla manni sem ég kalla föður minn.
Pabbi is da bomb.
Hann er lúði, hann er fyndinn, hann er töffari og umfram allt
BESTI pabbi í heimi.
Góð blanda sem fór beint í æð hjá mér.
Ég telst undir lúðaflokkinn, finnst ég mjög fyndin að eigin mati og get verið heavy töff á stundum.
En fyrir 40 árum tók pabbi örlagaríka ákvörðun.
Hann var þá 19 ára gamall að detta í tvítugt.
Átti heima í fallegri sveit í Króatíu sem er fallegasti staður sem ég veit um.
Þarna 19 ára gamall, ákvað litli fátæki sveitastrákurinn að yfirgefa landið sitt og koma til Íslands.
Hann vildi eitthvað meira!
Ísland var land sem hann vissi ekkert um, eina sem hann vissi var að það var langt í burtu.
Hann kom á flugvöllinn í Keflavík, nýbúinn að sjá sjóinn í fyrsta skipti á ævinni, talaði ekki íslensku og ekki ensku.
Fór í flugrútuna, og eina sem hann var með var taska með nokkrum flíkum í og klinkið sitt.
Hann rétti rútubílstjóranum peninginn sem hann var með, hann hristi bara höfuðið og sagði honum að setjast.
Pabbi var kominn til Íslands.
Hann byrjaði að vinna á Júpíter og Mars, sem var fiskvinnslu fyrirtæki.Pabbi hélt að hann væri að fara að vinna í fyrirtæki sem tengdist geimnum.
Krútt.
Svo hitti hann fallega konu, konu sem ég kalla móður mína í dag.
Þann 12 júní eiga þau 30 ára brúðkaupsafmæli.
Þau voru ástfangin og afi var nú ekkert alveg að kaupa pabba fyrst.
Afi var lögga og vann í útlendingaeftirlitinu og var ekkert agalega hrifinn af þessu júkka sem hún Laufey kom með heim.
En það átti eftir að breytast og urðu afi og pabbi bestu vinir.
Mamma og pabbi voru alltaf að gera það, kreisí in love og eignuðust þrjár gullfallegar dætur. (hahah geðveikt subbuleg EVa Ruza)
Dæturnar, Dubravka, Eva Ruza og Tinna voru mættar.
Tvær með svart hár og ein með rautt.
Sætt.
Pabbi er stórkostlegur kall sem ég elska meira en allt.
Á þessu ári verður þessi svarthærði og unglegi maður 60 ára.
Hann á í dag sitt eigið fyrirtæki, Svarta Kaffið.
Vel þekktur innan veitingabransans, hefur alltaf verið reglumaður, reykir ekki og drekkur ekki og hefur farið vel með lífið sitt.
Hann er gaurinn sem kom með ekkert en á svo allt í dag.
Hann á ca. 3000 skópör (ok kannski ekki alveg), en hann er alltaf að kaupa sér skó og á ca. eitt par alltaf útí skúr sem hann ,,felur" fyrir mömmu.
Svo alltíeinu sér maður hann spranga um í svona líka glansandi nýjum túttum.
Nýju skórnir úr skúrnum mættir....
Ástæðan fyrir þessu er sú að þegar hann var lítill átti hann enga skó...aldrei.
Gekk 5 km í skólann á hverjum degi og alltaf á táslunum.
Í dag á hann fullt af skóm og fullt af sokkum. Það er svona his thing að kaupa. Doldið krúttað.
PAbbi er ekki 60 ára fyrir fimmaura, þó að árin segi það, því, hann er svo mikið 40 ára í huganum.
Hleypur um allt, vinnur alla daga, alltaf allt tip top hjá honumn.
Er í ræktinni,alltaf hressa týpan, reytandi af sér brandara, sumir fyndnir og sumir ekkert svo, en alltílæj maður getur alltaf flissað af honum,
og í alvöru þá eru ca. 3 grá hár á höfðinu hans.
Alveg stórkostlega gott eintak þarna á ferð hann pabbi.
Þeir sem þekkja kallinn vita að hann Stanko er maðurinn.
Æskuminningarnar eru sterkar með honum.
Pabbi með okkur og öllum krökkunum í Skólagerði í fótbolta, pabbi að horfa á handboltaleik þar sem dætur hans voru í essinu sínu og pabbi sem var alltaf heima þegar við komum heim úr skólanum.
Pabbi er sko maðurinn sem er alltaf til staðar.
Hann er blóðheitur, neita því ekki. Asskoti blóðheitur, en með árunum hefur móðir mín náð að temja þennan litla mann og hans skap.
Mamma og pabbi fagna semsagt 30 ára brúðkaupsafmæli í ár,
við fögnum komu frelsarans (pabba) til Íslands í næstu viku, en þá eru 40 ár síðan kallinn mætti á klakann og í september verður kúturinn 60 ára.
Rosa ár, frábært ár!
Langaði bara deila þessu með ykkur.
PABBI- TAKK FYRIR AÐ FINNA ÍSLAND
TAKK FYRIR AÐ FINNA MÖMMU
OG
TAKK FYRIR AÐ VERA TIL!!
JA VOLIM TE
Ruza bara í laugardagsfíling maður!!
Allt að verða vitlaust hérna hjá mér, partý og læti.
NEi djók, er samt í fíling.
Leið pínu eins og Sigga Hlö núna!
Er að drepast í bakinu og er mikið búnað spá í dag eftir hvað mér sé svona illt í bakinu....
Kenndi fyrst Bootcamp um þetta, þar sem æfingavikan var erfið, en svo allt í einu MUNDI ég að ég flaug svona líka svakalega á bakið í Íþróttaskólanum með krökkunum í morgun.
Var þarna á harðarspretti fyrir tímann með Stanko Blæ að elta fótbolta, og allt í einu missi ég fæturna undan mér og búmm í gólfið og beint á bakið. Lá semsagt kylliflöt innan um 2-3 ára lítil börn.
Leið svolítið vandræðalega þar sem ég lá þarna, þannig að ég ákvað að liggja bara aðeins áfram og þykjast vera í rúlluleik með boltann, ekki fótboltaleik.
Amelía kom á harðarspretti til mín áhyggjufull á svip eftir að hafa séð frænku sína sem telur 180 sentimetra, fljúga upp í loft og lenda svona harkalega.
Alveg ferlegt að missa kúlið svona alltíeinu.
Afhverju ætli það sé svona svakalega vandræðalegt þegar maður dettur, og hinsvegar geðveikt fyndið að sjá einhvern detta (sem meiðir sig samt ekkert alvarlega). Hef mikið pælt í þessu, því ég á nokkur góð föll á ári.
Nú síðast flaug ég þegar ég hljóp fyrir hornið hjá blómabúðinni okkar, Ísblóm. (plögg skiljiði)
Þá var ég að flýta mér inn eftir að hafa hent ruslinu út,brjálað veður og svona, og var að koma fyrir hornið á harðarspretti, rak fótinn í eitthvað sem stóð útúr veggnum, steig á eina hálkublettinn á götunni og datt svona líka svakalega.
Kom inn í blómó og fór að grenja eins og lítið krúttlegt smábarn í fanginu á mömmu, handviss um að ég væri mjaðmarbrotin.
Leit svo niður á flottu UGG skóna mína, sem ég keypti fyrir morðfjár í NYC og þeir rifnuðu við fallið.
Grenjaði ennþáhærra, þangað til mamma hughreysti mig og sagði að skósmiður gæti saumað þá.
Eva Ruza, á hátindi klaufans, rosa ánægð í nýja náttkjólnum með góm í munninum. Gerist ekki betra, ég sverð´a!
Gaman að þessu..jájá, sami kjóllinn og sami gleraugnaglámurinn og klaufinn
Það er svo gott að eiga mömmu. Og örugglega gaman að vera móðir 29 ára´dóttur sinnar sem kemur ennþá grenjandi í fangið á henni eftir að hafa dottið og meitt sig.
Ég var nebblega doldið í því hér í gamla daga.
Eitt skiptið vorum við t.d. í Einni Krónu, við systurnar og gengið í götunni. Mikill metnaður lagður í felustaði og annað. Vorum á harðarspretti á Borgarholtsbrautinni í leit að góðum felustað, þegar ég heyri Debbý öskra fyrir aftan mig
,,Eva fokk, Sibba er að koma" (já Sibba ég er að tala um þig:)
Ég AUÐVITAÐ lít aftur fyrir mig, en slæ ekkert af sprettinum sem ég var á....og BÚÚÚÚÚMMM!!!
Um leið og ég sný höfðinu til að horfa framfyrir mig, þá skell ég á staur.
Ég hljóp á staur.is
Gleraugun krömdust utan um andlitið á mér og beygluðust svo svakalega að þegar ég blikkaði augunum þá brettist upp á augnhárin (á þau enn sko), og ég fékk skurð fyrir ofan augabrúnina eftir þau.
Hljóp grenjandi heim í fýlu við Debbý fyrir að hafa látið mig hlaupa á staurinn, því hún var bara að ljúga að Sibba væri að koma, og mamma fékk áfall þegar hún sá mig með blóðtauminn lekandi niður kinnina, og varð pínu pirruð, því hún var nýbúnað láta laga gleraugun.
Ætli það sé ekki hægt að framleiða bara gúmmígleraugu??
Það var yfirleitt vesen.com að vera mamma Evu Ruzu þegar ég var lítil. Var nebblega svona klaufalegt barn í sérsmíðuðum skóm.
Veit hvað þið hugsið nuna, en þetta voru bara innlegg, en vinkonur mínar, þær Regína og Auður Ósk lifa á því að ég hafi verið í sérsmíðuðum skóm. ERu búnar að ímynda sér eitthvað sem er ekki til held ég.
En jæja ég er farin að sofa píps, ætla snemma að sofa með bakverkinn.
Já og meðan ég man...
LÚÐAR ROKKA FEITT!!
Siggi elskar lúðann sinn...þannig að lúðar, það er von!
p.s. er ekki að horfa á júró...nenni því ekki. Alltof hress fyrir það!
Og Guðfinna...komdu nú litlu dúllunni í heiminn bráðum. Bíð of spennt eftir því.
FAllegu stelpur- þetta er fyrir ykkur...
og ég meina það, þið eruð allar fallegar!!
Ég er búin að vera með þvílíka meðferðina á sjálfri mér í kvöld.
Það dugði ekkert annað en að skrúfa frá vatninu, skella nöktum líkamanum undir, vefja handklæðinu utan um mig að sturtu lokinni, þurrka hárið með hárblásara og að lokum skella smá tani á kroppinn.
Janúar hefur farið illa með annars glóandi húð mína. Og með hækkandi sól, þýðir ekkert annað en að reyna að drepa hvíta púkann sem hafði náð yfirhöndinni, reyna að slétta úr krullunum og koma smá kontróli á þetta ferlega lúkk sem er búið að vera að hrjá mig síðustu daga.
Já, gott fólk, því þegar Fljótan, sú leiðinlega vinkona mætir á svæðið, þá þýðir ekkert annað en að reyna að drepa hana í fæðingu.
Ég hef hinsvegar leyft henni að njóta sín aðeins í nokkra daga, en í kvöld er ég gekk fraqmhjá speglinum hugsaði ég-
,,Girl you are going down" (,,girl" er semsagt Fljótan)
REikna með að vakna gullfreaking falleg á morgun. Vona það allavega, svo að mamma fái ekki sjokk aftur á morgun þegar hún kemur i blómó og sér mig.
Já ég segi aftur, því hún spurði mig í dag hvort ég væri lasin.
Og ef mamma spyr mann að þessu þá er meðferðar krafist, því þessi setning kemur iðulega frá króatíska föður mínum.
Ef hann sér mann ómálaða þá spyr hann
ALLTAF OG ÞÁ MEINA ÉG ALLTAF,
,,varstu að gráta, líður þér illa, ertu lasin"
Tek lítið mark á því þegar hann romsar þesu upp úr sér, en ef mamma spyr, þá er komin tími á aðgerðir.
Er lífið ekki annars bara frábært??
Mér finnst það, fyrir utan það að ég var andsetin áðan.
Ég er fyrst til að viðurkenna að ég er ekki fullkomin og lifi ekki hinu fullkomna lífi.
En málið er að mér finnst lífið mitt vera frábært og fullkomið því ég á tvo heilbrigða fjörkálfa og yndislegan mann, sem að sjálfsögu ég gæti skallað stundum, en það er svo sjaldan að ég lít ekki á líf mitt öðruvísi en fullkomið.
Ég er samt með appelsínuhúð, minnst með fullkomin vöxt þó ég reyni að telja sjálfri mér trú um það, ég hef þurft að láta laga á mér brjóstin eftir barnsburð, svo ég þurfi ekki að draga þau eftir götunni, og ég get alveg verið pirruð stundum þó ég sé yfirleitt hress.
En WHO GIVES A SHIT!!
Ástæðan fyrir fyrrum lafandi brjóstum er sú að ég gekk með tvö börn í einu, ég er með appelsínuhúð því ég er kona og ég held að 
98% kvenna séu með orangehúð, og ástæða þess að ég get verið pirruð, er sú að það er fullt tungl eða sá tími mánaðarins.
Múhahahahahahahhaha!!!!1
Ég er ekki þekkt fyrir að vera feimnasta konan í bransanum en afhverju ætti ég að vera feimin.
Mitt mottó er það að ef fólk fílar mig ekki, þá er það þeirra problem.
Og svo eigum við konur bara að hætta að mæla okkur
út við aðrar konur.
Þetta kemur reyndar úr hörðustu átt, því þessa daganna gerist ég lesbísk þegar ég skoða blogg hjá einni frægri sænskri píu, 
Kenzas.se, sem er held ég með fullkomna líkamann, fullkomna andlitið og fullkomnu húðina. En hún er kannski andfúl.
Eijlega hlýtur að vera sko, ekki hægt að vera svona perfekt.
Hún er sæt og flott, og þegar ég skoða þá óska ég þess að ég væri með svona húð, mjótt mitti og blahhhhh.
Kenza, ég tala við þig eftir 10 ár, þegar þú ert búnað eignast barn ;)
ÞETta er vandamálið með okkur konur, aldrei nógu sáttar með okkur.
Girls, FUCK IT ! 
VIÐ ERUM FABJÚLÖSS, þó við séum með lafandii brjóst, EKKI 60 kíló og með bólu á hökunni.
ER ekki gott að fá svona peppblogg.??
Mér finnst gott að skrifa svona peppblogg.
Sigga finnst ég sæt, og börnin mín elska mig....hvað þarf ég meira??
Ég ætla að einbeita mér að öllu þessu frábæra sem einkennir mig, ekki göllunu....
life´s to short.
Eva Ruza sem kvaddi Ljótuna og Feituna sem voru sameinaðar í eitt áðan, ætlar að taka fagnandi á mótir fegurðinni sem blasir við henni á morgun.
I´m out!!
p.s. ég á pottþétt eftir að væla í sigga eftir 3 daga hvað ég er feit og blahhh, en ég ætla að reyna að hemja mig ;)
















ÞArna skeit ég á mig krakkar.
Lofaði ykkur hér bloggi milli jóla og nýárs og SVEIK ÞAÐ BIG TIME!
Bið ykkur afsökunar elsku blómin mín.
En hér er ég mætt svona líka hröööeesss á nýju ári og hlakka til að takast á við þessa 300 og eitthvað geðveikt marga daga sem bíða okkar.
Mér þykir líka gaman að deila því með ykkur að
ÉG ÁTTI AFMÆLI Í GÆR.
Reyndar átti ég heila afmælisviku...því þabarra þannig sem ég rúlla.
Þegar ég á afmæli þá tek ég heila viku á að fagna þeim merka áfanga að fá að eldast um ár í viðbót.Reyndar var afmælistalan ljót fannst mér, 29 er ekkert falleg tala, hinsvegar er næsta ár stórt...
heil 30 freaking ár detta í hús!
Eins gott að Siggi sé byrjaður að plana og safna fyrir herlegheitum sem verða þá á dagskrá. SPurning um að ég taki þá 2 vikur í fögnuð.
Aumingja Siggi minn, þarf að hlusta í heila viku á mig titla sjálfa mig sem afmælisbarn og ekkert má segja við mig því ég er afmælisbarn.
Gaman af því.
Ég fékk fullt hús af fallegustu og bestustu vinkonum í öllum heiminum í mat til mín á miðvikudagskvöldið þar sem í boði var súpa sem var specially made á Svarta Kaffi fyrir afmælisbarnið og að sjálfsögðu var hún borin fram í brauði.
í glösum voru neonrör til að drekka drykki með, en það er ekkert spes að sjúga upp með því...
...ekki kaupa þannig. Lúkkar fallega en virkar ekki shit.
12 yngismeyjar mættu til mín og þegar ég horfði yfir þennan stóra og fallega hóp klökknaði ég og hugsaði mér sjálfri mér hversu heppin ég væri að eiga allar þessar stelpur sem hafa fylgt mér gegnum unglingsárin. Samt vantaði Guðfinnu og Ásgerði í þennan hóp og þeirra var sárt saknað!
Svo var afmælismatarboð í gær fyrir mömmu og pabba og restina af famillínunni minni, og aftur hugsaði ég hversu heppin ég væri að þau eru hér öll hjá mér.....
Svo var ég alveg bara dauðþreytt eftir matinn í gær. Held það hafi verið nett spennufall eftir þeta allt saman. Rosa æst afmælisbarn eitthvað.
En yfir í aðra sálma.
Glæsta sálma.
En ég hef orðið fyrir miklum vonbrigðum með hana
Bridget Forrester/Marone.
Hún er bara búin að halda framhjá Nick.
Nick was a cheater reyndar en hefur betrumbætt sig helling og Bridget gaf honum séns.HAnn hélt framhjá Bridget, í fyrsta hjónabandinu þeirra, með mömmu hennar, Brooke, og það samband endaði með hjónabandi og að lokum skilnaði og Nick fór aftur til Bridget sem fyrirgaf Nick og mömmu sinni þetta leiða hliðarspor. Sætt ekki satt.
Og nú hélt Bridget framhjá með ,,stjúppabba" Nick, honum Owen, sem er reyndar ca. 20 árum yngri en stjúpsonur sinn og ÉG ER Í SJOKKI.
ÞAð hlaut að koma að því samt, þar sem Bridget hefur blessunarlega verið laus við allan skandal í þáttunum og hagaðsér nokkurn vegin eins og gæðablóð.
Svo er hún Steffy orðin algjör mófó, notar sexappealið alveg hægri vinstri til að koma sínu áfram.
Ef ekki væri fyrir Glæstar Vonir þá mundi ég ekki vita hvað ég gerði.
Glæstar eru svona sjónvarpsþættir sem halda manni niðri á jörðinni, og manni finnst líf sitt fullkomið og þakka fyrir að systur mínar séu t.d. ekki að stinga undan mér..nú eða mamma.
Ekki annað hægt en að elska þetta shjitz.
Svo er ég orðin ástfangin af nýjum reality þáttum, sem mín stórglæsilega vinkona, 
Regína Diljá Jónsdóttir kynnti mig fyrir.En þeir snúast um
,,Real Housewives of Beverly Hills."
Gjörsamlega stórkostlegt sjónvarpsefni!
Mæli eindregið með þeim.
Er búin að vera að láta Sigga downloada þeim fyrir mig og svo sé ég hann þar sem hann er kannski í tölvunni og ég er að horfa á stöffið í sjónvarpinu, þar sem hann gjóar augunum á skjáinn OG HANN VEIT SKO ALLT UM HVAÐ ER AÐ GERAST get ég sagt ykkur.
Hahahah, þessi elska.
Svo þess á milli bullar hann útí loftið hvernig ég geti horft á þetta crap og blahhhh.
Ég er bara þessi týpa.Þetta er það sem ég elska að horfa á. Svona reality dót þar sem ég get gleymt mér gjöööörsamlega og svo hneykslast þess á milli á þessum óraunverulega veruleika sem sumir búa í!
Love it!¨
En núna geng ég hér um eins og Kim vinkona mín Kardashian. 
Tinna systir gaf mér Rebook tone up skóna eða hvað þeir heita og mér finnst eins og ég gangi bara á ströndinni í sandinum, finn rassinn stinnast alveg upp á bak og finnst hálfvandræðalegt hvað karlmenn þessa lands GLÁPA á rassinn á mér þegar ég geng hér þokkafull um eins og drottning.
Jesús, ég bara veð úr einu í annað, þið verðið að fyrirgefa mér, ég bara hef frá svo miklu að segja.
ÞEtta ár verður stórkostlegt held ég!
Við ætlum að byrja að byggja við um leið og frost fer úr jörð og ég er svo óþolinmóð pía að ég mundi helst vilja að Siggi myndi hætta þessu væli um kulda og frost og start this sjitt bara strax.
Ég meina ég get svo bara rétt honum heitt kakó útum gluggann ef honum verður kalt.
En þar sem ég er líka góð kona, þá ætla ég að leyfa honum að byrja þegar hann segir að allt sé reddí.
Hann er svo vel giftur þessi elska.
Vona að hann átti sig á því.
En bæ krakkar, held að þið þurfið að taka íbúfen eftir að lesa þetta, þetta fór svo mikið útum víðan völl. En þetta var worth it!
Sjá þessi krútt sem ég á...öll þrjú!
Bless
Elska ykkur